Vrnjačka Banja se često doživljava kroz šetalište i izvore, a gastronomska ponuda ostaje u drugom planu - nepravedno, jer je upravo hrana ono što mnogi gosti pamte podjednako dobro kao i prirodu.

U samom centru, kafane sa domaćom kuhinjom nude ono što se u Srbiji podrazumeva kao "kućna hrana" - pasulj, sarmu, roštilj i pite pripremljene po starim recepturama. Ovakva mesta obično nisu na glavnoj turističkoj razglednici, ali su često upravo ona koja lokalno stanovništvo preporučuje gostima.

Nekoliko restorana smešteno je uz Vrnjačku reku ili u prirodnijem, ruralnom ambijentu na prilazima banji, sa specijalitetima sa roštilja i ribljim jelima. Za goste koji žele večeru u mirnijem okruženju, van gužve centra, ovo je često bolji izbor od restorana na glavnom šetalištu.

Banjski način života podrazumeva i polagano ispijanje kafe uz poslastičarnice duž šetališta - palačinke i domaći kolači su gotovo obavezan deo popodneva, posebno nakon šetnje ili tretmana u banji.

Nešto južnije od Vrnjačke Banje, prema Aleksandrovcu, prostire se vinogorje Župa, jedno od najstarijih i najpoznatijih u Srbiji, čuveno po belom vinu tamjanika. Poseta vinariji i degustacija, kombinovana sa ručkom u vinogradu, odličan je izlet za goste koji žele nešto drugačije od uobičajenog banjskog dana.

Ako odsedate u apartmanu sa kuhinjom, vredi posetiti lokalnu pijacu ujutru i kupiti sezonsko povrće i domaće mlečne proizvode - kombinacija večere u restoranu i doručka pripremljenog samostalno u apartmanu često daje najbolji, i finansijski najisplativiji, ukupan utisak o boravku.