Vrnjačka Banja se često doživljava kao mesto za odmor unutar granica samog naselja - park, izvor, šetalište. Onima koji iznajme automobil ili se odluče na organizovan izlet, okolina otkriva potpuno drugu stranu kraja: šumovite planine, srednjovekovne tvrđave i doline umotane u jutarnju maglu.

Goč se nadvija nad Vrnjačkom Banjom sa juga, sa najvišim vrhom na nešto preko 1200 metara nadmorske visine. Iako spada u niže planine, po bogatstvu vegetacije teško da ima premca u ovom delu Srbije - na njoj raste preko 700 vrsta biljaka, od kojih su mnoge lekovite, a padine prekrivaju bukove šume, borovi i hrastovi. Zimi je planina poznata i po skijalištu, dok je tokom proleća i leta omiljena destinacija planinara i biciklista.

Nešto južnije, na obroncima koji čuvaju ulaz u dolinu Ibra, uzdiže se tvrđava Maglič - kamena utvrda podignuta na strmoj steni, tako nepristupačna da je vekovima preživljavala ratove i pobune bez ozbiljnijih oštećenja. Ime je dobila upravo po magli koja je često obavija, zbog čega ponekad deluje kao da lebdi iznad doline. Tačna godina gradnje nije poznata, ali prvi pisani pomeni datiraju iz 14. veka, a legenda njeno podizanje povezuje sa dinastijom Nemanjića.

Ljubitelji mirnijih izleta mogu se uputiti do jezera Selište na Goču, okruženog šumom i tišinom koja je retkost u sezoni kada je sama banja puna gostiju. Za one koji žele dah zaustavljajući pogled, vidikovci na planini pružaju panoramu čitave doline Zapadne Morave.

Za obilazak Goča i tvrđave Maglič preporučuje se ceo dan i, po mogućstvu, sopstveno vozilo ili organizovan izlet - putevi su vijugavi, ali dobro održavani. Ako odsedate u apartmanu u centru banje, raspitajte se kod domaćina o trenutnom stanju na putu i najkraćoj ruti - lokalno poznavanje terena često uštedi sat vremena vožnje.